қырыққарақшы

қырыққарақшы
зат. астр. Темірқазықтың астыңғы жағында тұрған жұлдыз аты. Темірқазықтың астыңғы жағында тұрған – қ ы р ы қ қ а р а қ ш ы жұлдыз. Олардың жетеуі көзге көрініп тұрады, өзгелері көрінбейді. Себебі олар тым уақ (Х.Әбішұлы, Аспан сыры, 84). Қ ы р ы қ қ а р а қ ш ы жиектен шықпайды. Ол күн батқан соң солтүстік төбенің өзінен пайда болды да, күн ауа сол тұрған орнында жоғалып кетеді (Бұл да).

Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі – Алматы: Мемлекеттік тілді дамыту институты. . 2014.

Смотреть что такое "қырыққарақшы" в других словарях:

  • қырықтық қын — (Қарақ.) теріден, киізден тігілген қырықтық сабының қыны …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қырыққы — (Қарақ.) қыс айларында малға беретін шөптерді майдалап кесіп, қырқып беретін құрал …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қырықбуын — 1 1. (Қост., Жанг.) өлең тәрізді шөп, өсімдіктің бір түрі. Қ ы р ы қ б уы н д ы мал жемейді (Қост., Жанг.). 2. (Павл., Ерт.) іші қуыс, жіңішке буын буын болып өсетін өсімдік. Қ ы р ы қ б у ы н д ы мал жөнді жемейді (Павл., Ерт.). 3. (Қост.,… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қарақабат — (Гур., Шевч.) қойдың жұмыршағы. Қырық қабат қырындыны кейде қ ар а қ а б а т дейді (Гур., Шевч.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қараңғы үй — (Түрікм., Красн.) абақты, түрме. Сол әдетімен елді қақсатып жүрген ол, ақыры қ а р а ң ғ ы ү й г е түсіпті (Түрікм., Красн.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • ысқырық аяз — (Қарақ.) үскірік аяз, суық …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • гүмпілдек — (Қарақ., Мой.) судың бетіне ұрғылап, аудың тұрған жеріне балық шақыратын аспап. Балық мына йерде көп екен, тез шақырың г ү м п і л д е г і ң м е н е н (Қарақ., Мой.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • қыран пышақ — (Қарақ.) төбелес, ұрыс, қырық пышақ …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • желбида — (Гур., Маңғ.; Қарақ.) мұрындықтың тығырығына байланатын тиянақ жіп, түйенің мұрындық бауы. Ж е л б и д а с ы з тығырық сыпырылып кетеді (Гур., Маңғ.). Ж е лб и д а ұзын да, қысқа да болады (Қарақ.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • ешек — 1 (Алм., Жам.; Маң., Маңғ.; Қост., Жітіқ.; Түрікм., Красн.; Қарақ.; Ауғ.; Ир.) есек. Біздің жақта е ш е к т е р көп болады (Алм., Жам.). Е ш е к деген жануардың күші адал, еті арам деуші еді (Қост., Жітіқ.). Анау мынау ұсақ жұмысқа е ш е к т і… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»